Spoken
Posted in Algemeen, Gitaar on December 7th, 2009 by admin – Be the first to comment
Als kind was ik bang voor spoken. Er school echter toen al een wetenschapper in mij dus mijn angst was wel rationeel onderbouwd. Ik was niet bang voor inbrekers of moordenaars. Ik deed gewoon de deur van mijn kamer op slot, dan konden ze er niet in. Spoken daarentegen, kunnen door muren heen. Dus al slaap je in een bunker, ze kunnen altijd bij je komen. Daarom zijn spoken enger dan moordenaars. Logisch.
Zoals wel meer mensen ben ik nooit echt volwassen geworden en daarom ben ik nu nog steeds bang voor spoken. Na het zien van “The Sixth Sense” kon ik drie maanden niet slapen.
Misschien moet ik het nuanceren. Ik ben er door de jaren heen alleen maar rationeler op geworden, en ben dus niet echt meer bang voor spoken, want die bestaan niet. Waar ik wel bang voor ben is dat ik spoken ga zíen. Of andere dingen die niet kunnen. Dat ik de telefoon ineens hoor rinkelen terwijl hij helemaal niet is aangesloten. Of zoals in een creepy droom die ik laatst had, waarin ik de badkamer in liep om mijn haar te föhnen, in de spiegel keek en mijn eigen achterhoofd zag.
Helaas heeft mijn toegenomen rationaliteit me er geenszins heldhaftiger op gemaakt. Laatst googlede ik het spookverhaal “The Fall of the House of Usher”, van Edgar Allan Poe. Dat schijnt de inspiratiebron te zijn voor een (overigens prachtig mooi) stuk gitaarmuziek wat ik aan het instuderen ben. Het leek me een nobel streven om dat verhaal eens te gaan lezen, om te weten wat ik nou eigenlijk aan het spelen was.
Dat ging niet door dus. Van de beschrijving ervan op Wikipedia kreeg ik al zo de rillingen dat ik mijn leesambitie voorlopig op de lange baan geschoven heb.
Om gevoel te krijgen voor hoeveel iets kost of hoe lang iets nog duurt, reken ik altijd om. Bijvoorbeeld van dollars naar euro’s, of vroeger van euro’s naar guldens. Maar soms moet je de eenheden wat concreter maken. Als puber rekende ik altijd in marsen, je weet wel, die candybars met die zoete caramel-prut erin. Een mars kostte destijds 1 gulden, dus waarom dan niet gewoon in guldens rekenen? Dat is omdat je je bij een mars een betere voorstelling kan maken. Als je voor een hamburger op Lowlands vier-en-een-halve mars moet afrekenen moet die hamburger wel groot zijn en een beetje vullen, anders kun je beter vier-en-een-halve mars eten, redeneerde ik dan.